Archive for the ‘barkada’ category

Homecoming

March 26, 2008

Nag-enjoy ako nung Holy Week. Di dahil sa patay sa Papa Jesus. Yun eh dahil nakauwi ako sa min kahit ilang oras lang. More than two days naman kung talagang bibilangin ko. Bitin yon kung tutuusin kasi parang namasyal lang ako dun. Parang ginawa ko lang kusina na pagkatapos kong kumain eh bumalik agad sa sala at nanood ng TV.

Pero dahil na rin sa pamilya, mga kaibigan, at kamag-anak ko eh naging worthwhile naman ang bakasyon ko. Yes. Gusto ko lang linawin na ang “homecoming” ay tumutukoy sa bakasyon ko sa amin at di sa katagang malaswa. lolz!

Excited talaga ako pag umuuwi. Kahit medyo tahimik sa lugar namin eh nasasabik pa rin akong balik-balikan. There’s no place like home ika nga.

Biyernes Santo na ko dumating. Naging penitensya sa kin ang pagbiyahe at di maayos na tulog sa barko at van. May nadaanaan akong prusisyon sa kalsada. Yong nagdadasal habang naglalakad at may hinihintuang istasyon. Di istasyon ng pulis o bus. Yong stations of the cross na ginagawa tuwing holy week. Ni minsan eh di pa ko nakasama sa ganung prusisyon.

Sa kalsada pa lang eh ang dami ko nang nadaanang mga kaibigan. Ganun din ang buhay ko nung tambay pa ko. Lagi akong laman ng kalsada at umuuwi lang ako pag kainan na. Binati nila ako agad. Nakakataba talaga ng puso ang simpleng ngiti at pagwelkam ng mga tao sayo. Yong para bang masaya silang makita ako at bumalik sa lugar namin. Feeling ko tuloy eh isa akong artista at may red carpet sa unahan ng kalsada. Akala ko rin eh may courtesy ako kinabukasan sa munisipyo. lols.

Tumakbo agad ako papasok sa bahay pagkababa ko sa motorsiklo. Gusto ko ngang mag-slow mo nun para ma-emphasize ang emosyon. Pero sa tootong buhay to at di pelikula kaya ilang hakbang lang eh nasa loob ko ng bahay. Sobrang na-miss ko ang apat na sulok ng bahay namin. Nandun ang mga kuya ko at isa kong pamangkin. Kwentuhan agad at walang puknat na kulitan. Nasa bahay na ko pagdating ng erpat at ermat ko.

Kahit kulang pa ko sa tulog eh sinuyod ko agad ang buong barangay. Wala namang pagbabago sa amin. Same old people and same old faces. May napansin lang ako sa mga kabataan dun. Akala ko kasi may dumapong epidemya dun at nagkasakit ang mga binatilyo at dalagita. Malalim kasi ang mga mata na parang naratay sa ospital ng ilang buwan. Yon pala eh nagiemo-emohan ang mga kumag at naglalagay ng uling sa gilid ng mga mata. Pati ba naman mga kuko eh kinulayan na rin ng itim.

Paboritong laro sa min ang volleyball pag summer. Kaya pinuntahan ko din ang court sa min at nakipagpustahan agad. Kaya nga yong iba eh ginagawa ng hanap-buhay ang paglalaro ng volleyball. Na-shock nga lang ako kasi ang dating kino-coach ko lang dati eh parang kasing-galing ko na ngayon. hehe. Nakaka-disappoint din kasi 4 out of 10 na lang ang pumapasok sa spikes ko. Dati kasi magkasing-galing kami ni Edjet Mabbadayad, ang spiker ng FEU. hehe. Halos mabali din ang mga daliri pag nago-overhand set ako. Ang mas masaklap pa eh dalawang dangkal na lang siguro ang talon ko. Isang taon na rin akong di nakakapaglaro kaya kinabukasan eh parang galing pa lang ako sa hazing.

Di rin kumpleto ang bakasyon ko pag di ako maligo sa dagat. Naligo kami ng mga pinsan ko nung Black Saturday. Ilang oras din kaming nagbabad at nagbilad sa araw. Di ko naman gustong magmukha akong kapre kaya umahon kami nung mag alas-dos.

Time passed by so fast. Gusto ko mang mag-extend ng bakasyon eh di pwede. Kaya bumiyahe ako pabalik sa Cebu nung Easter Sunday. Bumalik ako sa Cebu na di man lang ako nalasing sa min. Ang dami pang nakikipag-inuman sa kin na di ko napagbigyan. Pero mabuti nga yon kasi baka wala nang natira sa pera ko. lolz!

Haayy, ewan ko ba pero sa tuwing umuuwi ako eh nawawalan ako ng ganang bumalik. Pero ganun talaga, kelangan kong masanay nang ganito. Homesick talaga ang pinakamatindi kong kalaban. Hanggang sa susunod kong pag-uwi… I just don’t know when!
 

Advertisements

Trip Ko: A Travelogue

February 28, 2008

trip-sched-jpeg.jpg

This was the schedule that changed my entire not-so-interesting and not-so-exciting (in other words “b-o-r-i-n-g”) weekend life…

My officemates and I had a road trip this weekend. Woohoo! I was free from my dull sleep all day and wash-my-clothes habits. It was really unexpected. I never planned to join the road trip since I’m running out of money and I’m close to being broke. It even took me days to decide. However, my love for travelling convinced me to give it a go. After all, it’s my anniversary here in Cebu and I want to explore more places and attractions here. My birthday is just around the corner as well. I want to give myself a break. You know, city life is fun but it gets boring in the long run. I need to breathe fresh air and enjoy tranquility sometimes. And now, here are the highlights of our two-day road trip down south…

DAY 1

We left for Barili, Cebu around 8 AM. We made a quick stopover in Carcar City to take some pictures.

carcar-church.jpg

GOING-AWAY PIC. Smile guys! We’re going to our destination!hehe

Finally, we reached Mantayupan Falls in Barili, Cebu around 11 AM. This place boasts a reputation for a magnificent waterfalls. The sound of the rushing waters was soothing. That was the best waterfalls I’ve seen so far. I would say that it’s close enough to Laguna’s Pagsanjan Falls. This is where we had our lunch. My only regret is that I wasn’t able to join Ivan and Sho with their balsa adventure because I left my bag in the van.

mantayupan.jpg

TOURISTS ON THE GO. Here are the tourists striking a pose with the falls on the background (CLOCKWISE: Leylan, Jen,  Erin, Cel, Line, Line’s Dad, Ivan, I, Sean, and Sho)

After spending few hours in Mantayupan Falls, we left for Moalboal, a town known for its white sand beaches and dive spots. Heck, that was my first time to walk on white sand. I didn’t miss the chance to get intimate with it.haha 😆 I rolled over the shore and dived into the water. I enjoyed the moment while the restless waves touch my bare skin.

moalboal.jpg

SOAKING UP. Woohoo! This time we’re soaking up the sun through beach bathing.

Sho (my officemate) and I went boating along the coast. Later, I sat on the shore to watch the beautiful sunset. The scene was perfect! The night in Moalboal was also peaceful. No jeepneys. No busy streets. No pollution. That was paradise! hehe. After setting up our tents, we gathered for a bonfire while drinking my favorite beer.hehe 😆

bonfire.jpg

FIRE UP. The gang gathered around the bonfire. Where was I? I washed my hands after lighting it up!

DAY 2

We had to leave Moalboal at 9 AM. Then, we made our way to Kawasan Falls in Badian, Cebu. We did a bit of trekking to get to Kawasan Falls. All of us had to make a number of steps and follow a narrow trail through the trees. I was barely breathing when we finally reached the waterfalls! 😆

dsc00111.jpg

FALL IN LOVE WITH THE FALLS. These people are obviously enjoying a great scenic view that this place offers.

The water was pretty cold but I managed to bathe for hours with Ivan, Leylan, Vet, and the two kids Sean and Erin. “Falls-hopping” is really fun!

After taking a dip in the waters of Kawasan Falls, we stopped in Oslob, Cebu. This is where we travelled back in time as we posed near the ruins of old buildings and landmarks. These were the places that I’ve only seen in history books before. Look, here we are striking a pose near the ruins of a watchtower.

oslob-ruins.jpg

SHARING THE LEGACY. This one is steeped in Cebu history. Why not pose for a picture and share the legacy?

oslob-church.jpg

The gang posed again! (FROM LEFT:) Sho, Lex (that’s me), Jen, Vet, Cel, Ivan, and two cute kids Sean and Erin at the back.

oslob-bay.jpg

Another picture at Oslob Bay. Here are the celebrity-wanna-be’s once again…

If I have to describe our road trip with just one word, it would be FUN. Really fun!

I don’t have something for my birthday now. But, it’s fine! The food and drinks would be gone in minutes but the fun I had during our road trip would remain for a lifetime…

Try the southern tip of Cebu now and you’ll enjoy everything!

Special thanks to:

Leylan and Yam for some of the pictures…

Introducing: Da WASALAKs

January 15, 2008

 CAMRONGRACEcle.jpg

Nakaka-miss na ang mga WASALAKs. Medyo matagal na rin kasi kaming ‘di nagkikita-kita. Last year pa nang umuwi sila sa probinsya. Tuwing fiesta lang kasi sa ‘min nag-uuwian ang mga tao galing sa Manila zooCAMRONCAMRONo. Sila ‘yong mga kababata ko na nasa Caloocan. ‘Yong iba naman eh nasa Crame. Ginawa na siguro nilang kuta at tambayan ang Crame at pinaalis ang mga pulis. 

Dahil nga minsan lang sa isang taon kami mag-reunion, sinusulit namin ang bawat araw. Halos isang araw lang siguro ang rest day at lasingan na naman. Kariresign ko pa lang  bilang callboy, este call center boy pala, no’ng May kaya nakauwi ako sa Leyte. Actually, nag-AWOL ako.hehe. Nakauwi rin ako at nag-reunion ang mga WASALAKs. In case you don’t know what WASALAK stands for, Walang Sawa sa Alak ang ibig sabihin n’yan. Naku, talagang babaha ng alak ‘pag mag-volt in ang mga ‘to. Exag na yata ‘to masyado. Advice ko lang, ‘don’t forget to take LiverAide. ‘Ayan nag-promote pa ‘ko. Libreng advertising na ‘to.LOL

‘Di ko na patatagalin pa. Ipinagmamalaki ko pong ipakilala sa inyo ang aking mga katropa, kainuman, at katambay, Da WASALAKs…Palakpakan naman d’yan. Heto na ang mga sikat pagdating sa inuman.

NAME: Camron (far left)

Made in Australia but born in Pinas. Panalo ‘to sa sayawan. Kami na nga lang ang nagpapakalayo-layo at baka mapa-trouble pa sa dance showdown.  Pero drag racing na raw ang trip n’ya ngayon. Muntik na ngang manghiram ng mukha sa aso nang mag-crash.LOL

STRENGTHS: Eto ang taong ‘di nakakatulog ‘pag di nakakainom ng lason sa atay. ‘Di madaling mapatumba ‘to. Halos mag-umaga na eh dilat pa rin ang mga mata ng kuwagong ‘to. Kung uminom ‘to parang nililimugmog lang ang Empy.  

WEAKNESSES: Mababaliw yata ‘to ‘pag di makatungga ng beer o kahit anong nakakalasing. Pero ‘wag ka, nagwawala ang gago ‘pag may amats na. Maghanda na lang ng mga barangay tanod.HEHE

NAME: Grace (middle)

Pareho kaming pinagkaitan ng height. Naghihilik siguro kami ng mamigay ng height si God. Maganda naman daw siya sabi ng ermat n’ya.  ‘Yon na nga siguro ang saving “Grace” n’ya.

STRENGTHS: Eto na siguro ang pinakamalupit na payat na babae sa balat ng lupa. Sa liit ng katawan ng babaeng na ‘to eh nakukuha pang uminom ny Empy. BEWARE. Maamong tingnan na parang ‘di makabasag pinggan pero ‘pag tinopak ‘yan, nagiging playgirl sa hatinggabi. LOL

WEAKNESSES: ‘Di na siguro tataba ‘to. Kahit na siguro ubusin n’ya ang laman ng CENTRUM o CLUSIVOL. ‘Di rin pala epektib na pampurga ang alak . Tingnan n’yo na lang ang ebidens.LOL

NAME: Clefford (far right)

Obviously, kalahating tao’t kalahating kapre po ‘to. Este, kalahating African pala. Made in Tate but born in da Pilipins. Kaklase ko ‘to no’ng Grade 5 na madalas mangopya.LOL 

STRENGTHS: Ang kapreng ‘to ang umuubos ng beer, Tanduay, Empy atbp sa tindahan nila Nanay Azon. Galante naman ang isang ‘to. ‘Di kuripot at madalas na sponsor ng inuman. Siguro gising ‘to nang mamigay ng height si God. Kinuha n’ya siguro ‘yong para sa ‘min ni Grace.

WEAKNESSES: Magkakasakit siguro ‘to ‘pag nabitin sa inuman. O ‘di kaya eh magwawala sa bahay nila at babasagin ang appliances. Kaya naman sermon lagi ang abot sa ermat n’yang nasa Land of Kangaroos. ‘Di lang ‘yan. Konting trivia lang, naglaslas na po ‘to pero nagpapansin lang. Mukhang matino pero hindi. Suicidal pala ang emote ng lintyak. Buti na lang ‘di natuluyan.LOL

Actually, marami pa sila. ‘Di ko lang mahagilap ang picture ng iba. Pasalamat kayo at ‘di kayo masisindak. Hehe. Kelan kaya ulit kami makakapag-bonding ng mga kumag na ‘to. Siguro lasingan moment na naman  ‘yon. Drink ’til you drop. Sana magustuhan n’yo ‘tong tribute na ‘to. Para sa inyo ‘to!LOL

PAALALA: Kung sakaling makita n’yo ang mga taong ‘to, tumawag lamang po sa pinakamalapit na police station at sabihing…”Wala lang.”